http://www.irandeserts.com/pics-3/ab6.jpg



یه ترانه کویری
میذاری واست بخونم؟
یه موقع دلت نگیره
الهی دردت به جونم


این کویری که می بینم
به یاد خودم میفتم
یاد اون روزای سبزی
که براش از گل می گفتم


این کویری که می بینم
خیلی پاکه ، خیلی ساده ا س
غیر رنگ خاکی انگار
کنارش فقط یه جاده اس


برفی از نمک نشسته
روی بیکرانه زرد
دس بکش خودت می بینی
که چه محکم شده با درد


می بینی چه شوره زاره
دل قحطی زده اون
آی خدا ! دلم می سوزه
دریغ از یه قطره بارون



                                                                         

انگاری یه آینه داره
خودمو به روم میاره
دس میذاره روی زخمام
میکنه به من اشاره

آفتاب ظهر کویری
می سوزونه پوست خاکو
سوزش سرد شباش ام

میشکونه این خاک پاکو


باد خشکه سرد و گرمش

روی صورتم نشسته

می زنه سیلی به چشمام
ضربه رو  پلکای خسته


جاده هاش گاهی غباره
نمیذاره خوب ببینی
نمیذاره که بمونی
مهربونی رو بچینی



اگه خشکه اگه تنهاس
اگه با تو نمی جنگه
اگه بارون نمی باره
اگه ساده و یه رنگه


بهتر از جنگل و دریا
مهربونی رو میدونه
واسه تو شعر وفا رو
توی شوره زار می خونه


این کویری که می بینم
صبرشو هیشکی نداره
بی صدا یه جا نشسته
گرمی از چشاش می باره


همه میرن سوی دریا
سوی رودخونه سوی کوه
دل میدن به سبزه و گل
دل به جنگلای انبوه


همه شعر آسمونو
واسه این سه تا می خونن
از دل غریب این دشت
قد نقطه نمی دونن

می شکنه دل کویری
یه بارم اونو ببینیم
حرفای زیادی داره

بیا حوصله بچینیم


یه چیز دیگه بگم که
پا روی دلش نذاری
شوره زارشو عزیزم
یه موقه به روش نیاری


یه دفه تو گردبادش
همه چیزو می پیچونه
تو همون سکوت ساده اش
دیگه هیچ کس نمی مونه


قصه کویری من
شرح حال خود من بود
از خوب و بدم نوشتم
از دل سبز یه زن بود    



۱/۱/۸۸


دشت کویر

 


www.abi-vafa-eshgh.blogfa.com/8801.aspx