نی لبک دلم بهونه می گیره

تو اگه باشی جوونه می گیره

 

نی لبک بزن منو دیونه کن

این دلِ وامونده رو ویرونه کن

 

نی لبک بزن به یادِ فاصله

فکر این فاصله ها چه مشکله

 

نی لبک دردِ منو تو چاره کن

تو فقط به موندنت اشاره کن

 

غمِ غربت اومده سراغ من

دست بکش رو گریه های داغِ من

 

نی لبک بزن به یادِ آسمون

ماهِ من کنارِ من بیا بمون

 

نی لبک ترانه هام رنگ نداره

دیگه بغضِ کهنه آهنگ نداره

 

نی لبک دلم بهونه می گیره

داره دوری تو نشونه می گیره

 

نی لبک نقش منو به آب بده

توی موجا خنده هامو تاب بده

 

نی لبک بوی نی و سبزه میاد 

بوی شبنم رو تن مرزه میاد

 

توی ایونِ بهاری چی شده؟

رقص و آوازِ قناری چی شده؟

 

رفته از سیاهیا پر کشیده

رنگِ سبز و آبی رو سر کشیده

 

کاشکی دلها همه آفتابی بشه

تو سیاهی رنگ مهتابی بشه

 

نه که در جا زدن و یاد بگیرن              

دل به دریا زدن و یاد بگیرن

 

نی لبک قدم زدی تو ماسه ها

توی ساحل ، زیر بارون ، هر کجا

 

 

 

فروردین ۸۷ - در سفر

www.abi-vafa-eshgh.blogfa.com/8702.aspx