دوبیتی  های اخیر خودم که در فیس بوک به صورت کاملا بداهه با مشارکت گروه دوبیتی سرا (( شاعران ایرانی و افغانی ))از نقاط مختلف جهان سروده شده است . لازم به ذکر است که این برنامه هرشب در گروه دوبیتی سرا اجرا میشه و ضمنا تمام خوشه های اول که داخل گیومه قرار داره در حقیقت خوشه های سوم نفر قبلی ست که سروده شده و با اون خوشه  ، نفر بعدی شروع کرده .

 

" به بالینم بخواب تا صبح صادق "

 شبیه غنچه ی سرخ شقایق

 بزن آهنگِ شاد زیستن را

 ببر لذت از این عمر و دقایق

 

 " صفا داری ، تن و پیراهنت گل "

 در ایامِ بهار و بهمنت گل

 گلِ صبح نگاهت گرم و زیبا

 الهی خانه ات گل ، میهنت گل (( مخاطب خاص ))

 

 " دو چشمانِ قشنگت مثل بادام  "

 خلالش می کنم مخلوط با شام

 زرشک و زعفران و زنجفیل ام

 زنم با مرغِ پا کوتاهِ بی نام

 

 " خدا کی آورد آن روز و شب را "

 بهار و آفتابِ خوش طرب را

 بشیند بوی دریا در مشامم

 بچیند دستِ تو شعر رطب را

 

 " دگر از تو تمنایی ندارم "

 به غیر از قلبِ تو جایی ندارم

 اگر ساحل منم دریا تو هستی

 نباشی هیچ ژرفایی ندارم

 

 " دگر من طاقت دوری ندارم "

 نه دوری و نه مهجوری ندارم

 به زجرِ فاصله آزار میده

 برای ماندنم شوری ندارم

 

 سحر مهمانِ آغوش تو بودم

 تو مستم کرده مدهوشِ تو بودم

 شدم نغمه ، زدم آهنگِ بوسه

 همه آواز در گوشِ تو بودم ((بداهه دوبیتی کامل از خودم ))

 

 " بیارید خوشه ها از بهرِ تزیین "

 که باشد در درونش هفت تا سین

 برای سفره ی دلها بیاور

 ز نورِ آسمانها ماه و پروین

 

 " تو رفتی در سفر تنها شدم من "

 خوراک کوسه ی دریا شدم من

 حدیثِ تشنگی می ماند اینجا

 شبیه خارِ یک صحرا شدم من

 

 

 

                          دی ماه 1392 گروه دوبیتی سرایان - فیس بوک

 

ادامه :

بهمن ماه 1392

 

" تویی لیلا و من مجنون مجنون "

منم آزرده و همواره دلخون

در این دنیا چه بسیار است زلیخا

ولی یوسف کم و من گشته محزون

 

" ندارم از تو احوال و پیامی "

نه دیداری ، نه زنگی و نه نامی

خدا رحمت کند عشق و وفا را

زمانی معرفت بود و مرامی

 

" بخشکد هر چه اقیانوس از آهم "

بیفتد آسمان در خاکِ راهم

بسوزد خانه ی آن جانیِ عشق

رسد آهم به کیوان تا به ماهم

 

" نمانده شعله پا بر جا خدایا "

شده خاکستری بر پا خدایا

قیامت کرده این آهِ جگر سوز

که می بیند شده بلوا خدایا ؟

 

 

 

 ****************

 

 سحر مهمانِ آغوش تو بودم

 تو مستم کرده مدهوشِ تو بودم

 شدم نغمه ، زدم آهنگِ بوسه

 همه آواز در گوشِ تو بودم (( کامل از خودم  و میم خاص ))

 

 دلت تنگه برای خانواده

 کشانده خاطِرَت آن سوی جاده

 چنان مستی و عاشق که ندانی

 رسیدی خانه با پای پیاده (( کامل از خودم و  میم خاص ))