88

 

باز صاف است هوا

می شود چادر زد

می توان در دل دشت

غنچه ها را بٌر زد

 

 

چادر

 

 



می توان جاری شد

با نگاه دریا

غرق شد در امروز

بی خیال فردا

 


بعد از آن تاریکی

روشنی می خندد

راه را بر سر غم

به خدا می بندد

 



باد از دامن کوه

می نوازد شب را

می فرستد بوسه

می نشاند تب را

 



با وجود صخره

می شود بستان شد

می توان بالا رفت

رنگ کوهستان شد


 


           نوروز 88 - مینو دشت               

 


                                   

/ 2 نظر / 2 بازدید

سلام به وبلاگم سر بزن www.jinkazama.persianblog.ir

بنفشه زواره

درود وبلاگ شعر های بنفشه با یک کار سپید بروز است و یک بنفش نوشت کوچک "ماهیان رود بغلی آب را تف می کنند " دعوتید موفق باشید بدرود